Zgodnie z art. 2 ust. 1 PrPapW publicznym obrotem jest proponowanie nabycia lub nabywanie emitowanych w serii papierów wartościowych przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeśli propozycja skierowana jest do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata.
W porównaniu z dotychczas obowiązującą ustawą, w nowej ustawie pominięto jako element konstytutywny publicznego obrotu „przenoszenie praw” z emitowanych w serii papierów wartościowych. Pominięcie to wydaje się jednakże całkowicie uzasadnione, zwrot „przenoszenie praw” był .yM/?gr/7MM/M ustawowym. W wyniku przeniesienia prawa z papierów wartościowych ze zbywcy w obrocie publicznym dochodzi, o czym niżej, do ich nabycia przez nabywcę, ten zaś element definicji publicznego obrotu w art. 2 ust. 1 PrPapW został utrzymany.

Przedstawiona deirnicja publicznego obrotu papierami wartościowymi ma
szereg wyjątków taksatywnie wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt ł-9. Nie stano-
wi publicznego obrotu:
-    proponowanie nabycia papierów wartościowych w postępowaniu likwidacyjnym, upadłościowym i egzekucyjnym;
-    udostępnianie w procesie prywatyzacji przez Skarb Państwa akcji spółki pracownikom oraz producentom rolnym lub rybakom na trwale związanym z jej przedsiębiorstwem;
-    proponowanie przez Skarb Państwa nabycia w procesie prywatyzacji co najmniej 10% akcji danej spółki przez jednego nabywcę;
-    udostępnianie akcji pracownikom, rolnikom i rybakom na podstawie art. 46 ustawy z 30.4.1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji;
-    proponowanie nabycia akcji spółki powstałej z przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa na podstawie ustawy z 30.8.1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, jeśli stronami umów będą:

a)    pracownicy tej spółki,
b)    osoby, o których mowa w art. 46 ustawy o narodowych funduszach in-westycyjnych,
c)    narodowe fundusze inwestycyjne,

-    proponowanie nabycia papierów wartościowych opiewających wyłącznie na wierzytelności pieniężne, z wyłączeniem papierów określonych w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy, jeśli termin realizacji praw z tych papierów jest krótszy niż rok, pod warunkiem, że emitent w terminie 7 dni przed rozpoczęciem emisji zawiadomi pisemnie Komisję Papierów Wartościowych i Giełd;
-    proponowanie nabycia dotychczasowym akcjonariuszom wykonania prawa poboru akcji spółki, które nie są dopuszczone do publicznego obrotu;
-    proponowanie nabycia nie dopuszczonych do publicznego obrotu akcji spółki, jeżeli ich nabywanie będzie następować w drodze wezwania, w trybie określonym w art. 154 PrPapW;
-    proponowanie nabycia przez spółkę własnych akcji w trybie określonym w art. 343 § 3, art. 365 i art. 464 § 3 KH.
W porównaniu z dotychczasowym stanem prawnym, wyjątki odnośnie do
publicznego obrotu papierami wartościowymi zostały określone w ustawie
szerzej, ale brak jest w niej upoważnienia do ewentualnego poszerzenia tych
wyjątków w drodze rozporządzenia.
Także na tle obecnej ustawy zwrot „publiczny obrót” jest terminem technicznym, niekoniecznie zgodnym z jego potocznym rozumieniem.
Ustawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi, podobnie jak jej
poprzedniczka, wyróżnia i reguluje tzw. pierwotny i wtórny obrót papierami
wartościowymi.

Zgodnie z art. 4 pkt 6 i 7 przez obrót pierwotny naieży rozumieć proponowanie przez emitenta bądź subemitenta usługowego nabycia emitowanych w serii papierów wartościowych nowej emisji lub nabywanie tych papierów. Z kolei obrót wtórny to proponowanie przez podmioty inne niź emitent lub subemitent usługowy nabycia emitowanych w serii papierów wartościowych lub nabywanie tych papierów.
Jak wynikałoby z powyższego, zarówno obrót pierwotny, jak i wtórny (i tylko te rodzaje obrotu) stanowią obrót publiczny.
Natomiast cechą znamienną obrotu publicznego wtórnego jest to, że proponowanie nabycia lub nabywanie papierów wartościowych (a ściślej - praw z tych papierów) emitowanych w serii jest dokonywane nie przez emitenta lub subemitenta usługowego, lecz przez inny podmiot, a mianowicie przez prowadzącą działalność maklerską spółkę lub bank (art. 5 PrPapW).
Ów „monopol” maklerski, to jedna z cech charakterystycznych obrotu wtórnego. O innych cechach jednego i drugiego rodzaju obrotu publicznego mowa będzie niżej. W tym miejscu należy jeszcze podkreślić, że jeśli ustawa nie stanowi inaczej, publiczny obrót może być dokonywany, zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. ł PrPapW, wyłącznie po dopuszczeniu papierów wartościowych do tego obrotu, zaś dopuszczone do publicznego obrotu papiery wartościowe mogą być wyłącznie przedmiotem obrotu dokonywanego na rynku re-gulowanym, za pośrednictwem spółek i banków prowadzących działalność maklerską. W przypadku obrotu pierwotnego i pierwszej oferty publicznej obowiązkowe jest jedynie (jeśli ustawa nie stanowi inaczej) dopuszczenie do publicznego obrotu oraz pośrednictwo spółki lub banku prowadzących działalność maklerską.